Updates

Blij en gebocheld van de bureaucratie

Okee, even een blijheids-tripje, gewoon omdat ik zo blij ben dat ik kan doen en mag doen wat ik doe. Aanleiding is, je zult het niet geloven, de bureaucratische kant van mijn werk.

De hele zomer ben ik al bezig met 2 dingen op de rit te krijgen: een keurmerk en de gemeentelijke aanbestedingen. De aanbestedingen; die procedures die we moeten doorlopen met, in ons geval, de gemeenten om met elkaar een contract af te kunnen sluiten. Hoop rompslomp enzo, maar ja, we willen zorg bieden, dus dan moeten we wel hè, zo simpel is het ook. En dat keurmerk, dat moet dus om een heleboel verschillende redenen ook. Maar goed. Nou ben ik daar dus al een hele zomer voor over mijn grenzen aan het gaan. En, totaal onverwachts, ben ik er eigenlijk wel tevreden over, die rompslomp.

Het is natuurlijk een hoop bureaucrazy, en dingen die moeten zonder dat het echt iets zegt hè. Ik bedoeld; zo’n VOG; ik snap ‘m en je moet iets hè, als overheid. Maar toch: je moet het wel heel bond in je leven maken wil je geen VOG krijgen. Geldt natuurlijk niet voor alle TBS-ers, maar ik hèb meegemaakt dat iemand met een aflopende TBS-status een VOG kreeg. En in zijn situatie ook helemaal prima, maar ik bedoel maar. Maar goed, ik zou het ook niet aanraden om het af te schaffen, want niet iedereen checkt zo duidelijk wat voor mensen-ie in dienst neemt, en je moet wat. Ik dwaal af.

De gemeenten in Regio Nijmegen hebben besloten dat ze op kwaliteit willen contracteren. Heel goed, natuurlijk; deden dat maar meer gemeenten. Dat betekent wel dat we, zo ongeveer, en boek moeten schrijven over hoe we werken. Want kwaliteit, dat zit niet in een VOG of een keurmerk; dat snappen ze in Regio Nijmegen ook.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel even aan het zuchten sloeg, toen ik zag wat er allemaal beschreven moest worden. En voor het keurmerk, ook al zoiets, moet je aan allerlei regels voldoen (góéd, natuurlijk!) maar je moet het vooral ook op papier hebben; niet alleen in de praktijk doen. Dus ook daarvoor: schrijven maar.

Inmiddels heb ik eelt op mijn vingers en een bochel (vanwege een wat wazig computerscherm – en een bril die ik vastbesloten nog niet nodig heb), maar het is zo goed als klaar. Mooi!

En verbazingwekkend: onderweg ben ik het zowaar nog leuk gaan vinden ook. Niet het schrijfwerk op zich, of de vele uren, of het getuur in de regels. Maar wel het concreet op papier zien wat we doen. Het staat er. En echt, het is echt wel anders georganiseerd dan bij al mijn vorige werkgevers bij elkaar. En echt, we doen zulke mooie dingen. Met zulke mooie mensen. En we krijgen zulke mooie kansen om echt, daadwerkelijk, een verschil te maken voor zulke mooie mensen die hun hele leven vaak al klem zitten. Met zulke fijne collega’s die het aan hebben gedurfd om samen met ons de sprong in het onbekende te wagen. Die mee willen groeien en ontwikkelen. En het is gelukt. Het kan altijd beter, mooier, effectiever, natuurlijk. Maar het is gelukt. De basis staat er echt. Met al het harde werken, bezig zijn met hulpontvangers, regels schrijven en dan weer en nog meer werken, Heeft de boodschap zich bescheiden in een hoekje verscholen tot het nu, eindelijk, zich kon komen melden: Het is gelukt! Het staat hier voor me op papier, zwart op wit. De basis. En de belofte van al het moois wat we samen nog mogen doen.

Als een lijkbleek blind bocheltje kom ik deze zomer uit.

Maar oh! Wat ben ik blij met mijn leven 😊

# 49

Vond je dit interessant? Geef je op om Updates te ontvangen van nieuwe berichten! Dat kun je doen door aan de linkerkant je emailadres en je naam in te vullen.

Maartje Goverde is bestuurder van  Stichting Uitblinkers, een stichting waar mensen met psychiatrische- en gedragsproblemen ondersteuning krijgen. En waar al volgens de principes van Interactiekracht gewerkt wordt. Als psychiatrisch verpleegkundige heeft zij de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ‘ingewikkeld gedrag’ beter te kunnen helpen. Dit is ook waarom Stichting Uitblinkers is opgericht. Ze hoopt zo bij te kunnen dragen aan het versnellen van een evolutie die al gaande is. Een evolutie naar een nieuwe GGZ en liefst ook een nieuwe maatschappij waarin iedereen meetelt.  Het boek ‘Interactiekracht’ komt in 2017 uit. In de loop van 2018 zal gestart worden met scholing en training van hulpverleners. Daarnaast coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook zorgprofessionals en managers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde), twitter (@UitblinkersNL), facebook (Interactiekracht) en via deze blog.

 

Reageren