Updates

Dag #26

Discipline. Stabiliteit. Verbondenheid. Normaliseren.

2e Pinksterdag, het land is vrij, en ik ben aan het werk. Velen met mij, overigens, maar die stonden ingeroosterd of hadden oproepdienst. Ik niet; ik had eigenlijk een vrije dag. Toch ben ik al het hele weekend bezig de dingen uit te stellen die ik zaterdagmorgen nog snel even wilde afhandelen. Dat komt door mijn genetisch bepaalde behoefte om me tegen dingen aan te bemoeien, in combinatie met de voor mij onweerstaanbare aantrekkingskracht van hoenderhokken. Als ik die langs zie komen dan krijg ik een onbedwingbaar verlangen om iets met een knuppel te doen. En als ik je dan vertel dat ik ook nog heel nieuwsgierig ben en graag wil weten hoe alles zit (ik leer heel graag!), dan zul je misschien begrijpen dat mijn impulscontrole regelmatig hapert. Naar aanleiding van alle onrust over de nieuwe Weet BIG-2, die mijn beroep in een nieuw en strak keurslijf wil drukken, heb ik me weg laten zuigen van mijn voorgenomen taken en me gestort in dialogen en discussies, zowel op social media als in  mijzelf, om helder te krijgen wat er nu toch eigenlijk allemaal voor plannen bedacht zijn. Discipline is niet mijn sterkste kant. Maar wel nodig; morgen begint de werkweek weer en gaan de voorgenomen taken me 3 keer zo lang kosten door de hectiek van de dag. Dus: hup, hup! Aan de slag met de dingen die me uiteindelijk mijn (broodnodige) rust gaan geven. Stabiliteit; het gaat bij mij nu eenmaal niet vanzelf.

En toch zal ik ook vandaag contact zoeken met mijn pleegzusters en -broeders; ik voel me verbonden met mijn collega’s overal vandaan. Elkaar opzoeken, bevragen, aan het denken zetten en steunen; het is dè manier om naar een gezamenlijke weg te zoeken.

Het zal nog wel even duren, maar ik heb alle vertrouwen. We komen er wel. Een keer.

Maar vandaag ga ik normaliseren; de dingen doen die ik nog moest doen om mn eigen leven en onze Stichting Uitblinkers draaiende te houden. Ook belangrijk!

 

2 reacties op Dag #26

  • Heerlijk menselijk! Fijn en pijnlijk herkenbaar ook 😉 Helder en grappig verwoord 🙂
    Je neemt me mee. Thanks, want steun en inspiratie doet mij als collega = mij als (mede)mens goed. En daarmee raken we dan op ons beurt weer veel meer mensen aan hè.
    Hey ‘vrouw met een missie’, je lijkt (bent?) gepassioneerd aan een soort Pelgrimage bezig. Dankjewel voor: mij onderweg meenemend. En eenieder die aan wil sluiten.
    Voor invloed voor de Goede Zaak. Op zorggebied, maar in the end, op een veel groter terrein dan dát.

    • Maartje

      Wat een lieve reactie 🙂 !
      Dat inspireert mij dan ook weer om mee verder te gaan. Zou zo het leven moeten zijn, denk ik vaak. Elkaar input geven om samen èn los van elkaar je weg te vinden. Vooruit, voor de helderheid; niet achterwaarts 😉
      Dankjewel voor je reactie <3

Reageren