Updates

Dag #7

Positief blijven. Ruimte creëren.Volhouden. Doorzetten.

Je zou denken dat ik de Mount Everest aan het beklimmen ben, maar ik probeer ‘gewoon’ te overleven in hulpverleningsland. Ik zou mijn tijd willen besteden aan het zetten van stappen voorwaarts; het creëren van groei voor de mensen die we begeleiden, voor collega’s, voor mezelf en liefst voor allemaal tegelijk. Maar vanuit verschillende hoeken wordt er verantwoording gevraagd; plannen, lijstjes, cijfers. Ik sta erachter. Ik vind echt dat we als hulpverleners verantwoording af moeten leggen over de schaarse middelen waar we van ingezet worden. En tegelijkertijd voel ik de druk en de spagaat waar ik in zit: ik kan mijn tijd echt maar één keer gebruiken; gaat-ie vandaag naar de zorg of naar de verantwoordingen? Hoe goed ik het belang ook zie; op de achtergrond sijpelt mijn energie weg van het steeds maar aandragen van allerlei papierwerk. Soms druppelsgewijs; soms met watervallen tegelijk. Vandaag voel ik het laatste. Ik ga mijn best doen er wat van te maken: mijn ervaringen vanuit het positieve benaderen. Verantwoording is nodig en tegelijkertijd mag ik ook de ruimte nemen om eraan te voldoen op de manier en het moment dat bij onze organisatie het beste past. Zodat het ons werk niet in de weg zit.

Mezelf blijven herinneren dat ik de regie mag voeren over mijn eigen werk; dat is een investering die helpt.

Evaluatie:

Ja hoor, het werkt dus echt. Eind van de dag had ik er weer meer zin in, waarschijnlijk omdat ik ook een aantal dingen kon wegstrepen. En fijne gesprekken heb gevoerd. Met name dat laatste, schat ik zo in.

Reageren