Updates

De blinde zoektocht in het verleden

De laatste tijd zag ik de eerste verkiezingsreclame alweer voorbij komen, en ik kijk het steeds met wat verbazing aan. Het is zo tekenend voor onze tijd, hè, het haastige, snel-snel bericht waarbij het niet meer draait om de inhoud maar vooral om hoe het aan de oppervlakte overkomt. Eerlijk is eerlijk: ik snap het best; want wat moet je anders? Iedereen is te druk om zich te verdiepen in wat je nou eigenlijk echt bedoelt, dus hoe moet een politicus zich anders verkopen? Het punt is: politiek zou niet horen te draaien om verkooppraatjes. Het hoort te draaien om je acties en datgene wat je doet voor het volk. Gezien het gejuich voor Pieter Omtzigt en Renske Leijten naar aanleiding van de toeslagaffaire, ben ik ook niet de enige die er zo over denkt. De wereld lijkt in een stroomversnelling te komen, waarbij de coronacrisis het laatste zetje gaf.

Wie goed kijkt, ziet dat op alle fronten ziekmakende systemen bloot komen te liggen. Wat we met elkaar aan het doen zijn, werkt gewoonweg niet meer. Als zorgprofessional zie ik duidelijk dat het schip de wal al heeft bereikt, en wacht ik al maanden op beleidsmakers die met visie en daadkracht in zouden grijpen. Dat gebeurde niet. Terwijl ik me in stilte af zat te schreeuwen ‘Waarom doen ze niks?!?!!’ begon in stemmetje in me steeds harder te knagen met de boodschap ‘Omdat. Ze. Het. Niet. Kunnen.’

Inmiddels weet ik het zeker: ‘ze’ kunnen het niet (al zijn er best enkele uitzonderingen). De reden dat ons kabinet niet weet hoe ze dingen moeten veranderen, is omdat ze blijven kijken naar wat we altijd al deden. Ze zien niet dat de wereld al verandert. Dat er al iets nieuws gaande is. Dat de toekomst al begonnen is. Op dit moment worden we geregeerd door mensen die in een realiteit leven die eigenlijk al verleden tijd is. Maar:

Met de blik van het verleden kun je zoeken wat je wilt, maar de toekomst zul je er niet mee vinden.

Sinds die ontdekking besloot ik me niet meer bezig te houden met wat zij nu eigenlijk allemaal voor ons bedenken. Het is niet meer relevant. Het is helaas nog wel waar we nu vandaag mee om moeten gaan. Helaas. Maar het is niet waar onze toekomst ligt; de Omtzigts en Leijtens in deze wereld bewijzen dat. Onze toekomst ligt niet bij een kleine club machtshebbers die met ons doen wat hun goeddunkt – de ene wat integerder dan de andere – nee; de toekomst ligt bij ons allemaal. We zullen het steeds meer samen gaan doen, en daarvoor is een andere houding nodig. Van onze beleidsmakers, maar ook van onszelf; van ons allemaal. We gaan naar een wereld waar openheid, eerlijkheid en eigen verantwoordelijkheid voorop staan. Waar mensen als jij en ik elke dag opnieuw kiezen om te doen wat nodig is, terwijl we genieten van het leven zoals het komt en met zorg voor onszelf en elkaar.

Jij en ik.

Wij zijn degenen die het voor het zeggen hebben.

De toekomst is al begonnen.

Haak je ook aan?

PS: Jij en ik weten dat het best anders kan in de zorg, en dat dat begint bij ons. Bij hoe we met elkaar om gaan. Bij het maken van contact, bij de uitdaging om bij onszelf te blijven, juist als het moeilijk is, om elkaar te helpen, ieder vanuit onze eigen kracht. Het begint bij ons. Bij onze stem. Bij onze eerlijkheid. Bij onze moed. Om het onbeschrijfbare voor ons woorden te geven, schreef ik een boek. Het helpt om veel meer tot de kern te komen; veel sneller vooruit te komen; krachtiger te worden, en de ruimte te durven creëren om het leven zelf te sturen. Waarheen we maar willen. Wil jij die onbesproken krachten ook leren kennen en ontwikkelen? Lees dan het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’. Hoewel dit boek geschreven is voor/ vanuit de psychiatrie en de jeugdzorg, gaat het vooral over onszelf; over het omgaan met ingewikkelde situaties. En hoe je daarbij altijd zelf de regie kunt blijven houden – wat er ook gebeurt.

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen

(als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien)

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor iedereen. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’ kwam in 2019 uit. Naast scholing en training van hulpverleners coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht ), Zorgkrant.nl en via deze blog.

Reageren