Updates

De schok van de coronazorg

Terwijl onze ziekenhuizen vollopen, probeer ik voor mezelf te verwerken wat ik Nederland zie doen. Of liever gezegd: de Nederlandse overheid niet zie doen. Want ik kan het maar slecht volgen. Het gaat zo traag. Het lijkt wel slow motion. De zorgverleners niet; die rennen de benen onder hun kont vandaan. En inderdaad: ook de overheid lijkt bijzonder actief. Maar wie alles goed volgt, ziet een overheid die continu achteraan de rij bungelt. Een zeer beknopt overzicht van enkele voortekenen:

  • In januari paniek in China. Waar we bij de legkip en het slachtvarken kiezen voor preventief ruimen, kozen we bij de menselijke soort voor snelle verspreiding. We noemden het ‘evacuatie uit Wuhan’, maar het komt toch op verspreiding neer. Niet dat ik nu pleit voor preventief ruimen van de mens, maar het totaal tegengestelde beleid bij dier of mens was een duidelijk voorteken van wat er ging gebeuren.
  • Toen Iran na nul, nul, nul besmettingen ineens de eerste 2 besmettingen èn tegelijkertijd 2 doden (dezelfde mensen) op 1 dag meldde, was eigenlijk al duidelijk dat verspreiding van het virus ondergronds in volle gang op dreef gekomen was. Zonder proactief ingrijpen zou Italië slechts een kwestie van tijd zijn.
  • Er werd niet pro-actief ingegrepen. De nadruk bleef liggen op ’het zal niet zover komen’ en ‘de economie is heel belangrijk, die leg je niet zomaar stil’. Eens. Niet ‘zomaar’.
  • Ondanks alle censuur van eerder genoemde en ook andere landen, bleven bijzonder zorgelijke signalen naar buiten druppelen. Geen fake news, maar blogs en video’s van burgers die volkomen wanhopig lak kregen aan het onderdrukkend regime.

Op dit moment is Nederland druk bezig te doen alsof de Covid-19 patiëntenstroom nog te behappen is. Wie goed kijkt ziet dat ons totaal verwaarloosde en leeggetrokken zorgstelsel het nu al niet meer aan kan. Er zijn geluiden genoeg vanaf de werkvloer voor wie wil horen. Iedereen weet inmiddels dat er te weinig en veelal ongeschikte beschermingsmiddelen zijn voor hulpverleners. Wat minder bekend is, is dat overheidsorganen de veiligheidseisen voor zorgprofessionals fors naar beneden hebben bijgesteld, waardoor de risico’s op besmetting voor zowel de zorgverlener als ook de (toekomstige) patiënt op onverantwoorde wijze worden vergroot. Er wordt daarnaast gefluisterd – en achter de schermen ook in het geheim geschreeuwd – over onderdrukking, intimidatie, dreiging en manipulatie van zorgprofessionals door hun werkgevers. Ook dat er mensen thuis aan het sterven zijn, zonder ooit een zorgverlener te hebben gezien. Dat zorgverleners zelf ziek worden en dat de uitval op sommige plekken uitval van de zorg voor kwetsbare mensen veroorzaakt. Dat ook gezonde jonge mensen overlijden aan dit virus. Ook hier in Nederland. En ja: dat de ‘IC bedden’ uitgebreid kunnen worden, maar niet met goed getraind personeel, dus de vraag is welke zorg daar dan geleverd gaat worden.

De overheid loopt zoals wel vaker achter de feiten aan, en de urgentie om te redden wat er te redden valt is hoog. De vraag is alleen het redden van wat? En ten koste van wie? Wie eenmaal te laat in actie komt, komt zelden op tijd. En wie z’n ogen en oren open zet, ziet de voortekenen nu al van de situatie over pakweg een maand. Een groot deel van de zorgverleners nu, zal dan uitgevallen zijn; zelf ziek, vanuit trauma of wanhoop de zorg verlaten, of ‘gewoon’ burnout van de totale overvraging. Daarbij komt nog: over een maand is de piek – laten we het hopen! – voorbij, maar is Covid-19 nog echt niet uit de wereld verdwenen, en de mensen die nu met hun behandeling tijdelijk in de wacht zijn gezet, zullen (terecht) óók staan te dringen voor de deur van elke zorginstelling.

De zorg in Nederland was al verwaarloosd en leeggezogen nog voordat covid-19 ons land binnenkroop. Ik hoop van harte dat er iemand bij het ministerie vast bezig is met te bedenken hoe ons land straks verder moet met een stelsel dat gewoonweg niet meer kan functioneren. Simpelweg verder afschalen van richtlijnen en protocollen is daarbij uiteraard geen steekhoudende optie.

De schok die ons land nu ervaart is nog niks bij de schok die ontstaat als we zien dat met de Covid-19 piek, ook het laatste restje van een fragiel functionerend zorgstelsel verdween.

PS: Jij en ik weten dat het best anders kan in de zorg, en dat dat begint bij ons. Bij hoe we met elkaar om gaan. Bij het maken van contact, bij de uitdaging om bij onszelf te blijven, juist als het moeilijk is, om elkaar te helpen, ieder vanuit onze eigen kracht. Het begint bij ons. Bij onze stem. Bij onze eerlijkheid. Bij onze moed. Om het onbeschrijfbare voor ons woorden te geven, schreef ik een boek. Het hielp mij om veel meer tot de kern te komen. Waardoor de mensen die nu help ook veel sneller vooruit komen – krachtiger worden – en de ruimte durven creëren om het leven zelf te sturen. Waarheen ze maar willen. Wil jij die onbesproken krachten ook leren kennen en ontwikkelen? Lees dan het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’. Hoewel dit boek geschreven is voor/ vanuit de psychiatrie en de jeugdzorg, gaat het vooral over onszelf; over het omgaan met ingewikkelde situaties. En hoe je daarbij altijd zelf de regie kunt blijven houden – wat er ook gebeurt.

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen

(als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien).

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor mensen die hun vertrouwen zijn verloren. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht’ is in de maak. In de loop van 2019 zal gestart worden met scholing en training van hulpverleners. Daarnaast coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht ), Zorgkrant.nl en via deze blog.

2 reacties op De schok van de coronazorg

  • Peet

    Hoi Maartje,

    Op naar de bananenrepubliek. De wachttijden in de zorg zullen enorm oplopen hoorde ik al roepen van één van de uit-wringers. Nu al duurde het bij mij, die 25 jaar geleden voor het laatst in een ziekenhuis was geweest of een dokter had bezocht, ongeveer 30.000 euro aan premie betaalde in genoemde periode, ZES MAANDEN eer ik aan de beurt was om één kapotte hand te repareren. Dat gaat dus als Corona is bestreden, of nog eerder, oplopen naar langer dan 12 maanden, daar kun je vergif op innemen. Stelletje hypocrieten om alle zorgmedewerkers juist nu zó op te hemelen. Voorlopig waren ze nog bezig om nog méér te bezuinigen en wéér bij de zorg. Want dat en meer niet is het idee achter die veranderingen in de beschrijving van de functie (HBO of geen HBO EN vanaf die datum wel en ná die datum niet) Bah, misselijke lui zijn het! Dief Klaas zie of hoor je niks meer van. Dood? nee, de VVD kan dat nu even niet er bij hebben. Klaas moet van hogerhand zoveel mogelijk uit beeld blijven vanwege zijn roversstreken. Niet goed voor de VVD, straks krijgen we verkiezingen en blabla…..(Klaas moet helemaal niet van hogerhand uit beeld blijven) hij is verkouden, snottert, GVD ALS DAT MAAR GOED GAAT! BETERSCHAP KLAAS! OPLICHTERSBAAS……

    • Maartje

      We gaan het maar goed onthouden voor na de crisis: wie hier de moed toonden en wie echt belangrijk waren. Want dat is nu wel (weer) heel duidelijk geworden inderdaad.

Reageren