Updates

een verdwaald zorgstelsel

De Nederlandse zorg is verdwaald. Tot voor kort leek de koers nog duidelijk: bewijsbaarheid, marktwerking en cijfers; dat was de missie! Okee; niet iedereen kon erachter staan, maar in ieder geval waren beleidsmakers nog duidelijk over de koers. En die is nu zoek.

‘Bewijsbaarheid en cijfers’ blijken steeds weer relatief zijn (denk aan de totaal gebrekkige onderbouwing voor wetsvoorstel Wet BIG II). Als je een beetje doorprikt blijken angstaanjagend veel initiatieven eigenlijk gebouwd op drijfzand. Van Value Based Healtcare (hèt paradepaardje van menige zorgorganisatie) is helemaal niet duidelijk of het wel de (gezondheids)winst oplevert die het belooft; onderzoek ontbreekt. Deze week bleek dat ambulantisering in de GGZ – het zou fantastisch worden! – zéker niet heeft opgeleverd wat het beloofde, en inmiddels is een grondig wetenschappelijk onderzoek naar diabetes na jaren van investeren stilgelegd voor een hype-project. Zorgvuldig onderzoek voor een modeverschijnsel stopgezet, uitgerekend op initiatief van de zorgverzekeraar waarvan de hoogste baas vandaag nog zei: ‘Verkwansel bewezen aanpak niet voor hoerabegrippen’. Hoe verdwaald kun je zijn?

Het is de angst. De angst dat we daadwerkelijk verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor onze keuzes. Het maakt dat we ons vastklampen aan cijfers en regeltjes. En als die tekort blijken te  schieten, grijpen we vanuit angst naar mooie beloftes van versimpelde oplossingen. Het is dezelfde angst die maakt dat een meisje van 19 al 2 jaar vastgebonden in bed ligt zonder oplossing. Geen behandelaar die kordaat een aanpak durft uit te denken, blijkbaar, of met de financiers de strijd aan durft te gaan om buiten de kaders en richtlijnen om maatwerk te creëren. Het is dezelfde dynamiek als die waarmee onze landsleiders vast blijven houden aan een steeds zieker wordend zorgstelsel, waarbij iedereen ziet dat het volkomen vastloopt, maar niemand de verantwoordelijkheid neemt om er korte metten mee te maken, en te doen wat iedereen roept dat er moet gebeuren: naar de werkvloer luisteren. Wij mensen doen bijzonder vreemde dingen als we bang zijn dat we aangesproken zullen worden op keuzes die we maken. Je ziet het door alle lagen en sociale klassen heen: waar verantwoordelijkheid verschijnt duiken mensen weg.

Het punt met zorgverlening is dat het draait om het leven, en dat is – naast allerlei moois – onvoorspelbaar. Chaos. Ellende. Risico’s. Hoe graag je het ook wilt: zorgverlening zal nooit en te nimmer gepaard gaan met controleerbaarheid. Nooit. Als je de zorg gezond wilt maken, dan zul je mensen moeten leren die risico’s, chaos en onvoorspelbaarheid met liefde te dragen. Alleen als je de jungle van het leven durft te omarmen, kun je anderen helpen om er, ondanks ellende en beperkingen, toch wat van te maken.

Onze zorg schreeuwt om mensen met de ballen om voor de kern van de zorg te gaan staan, en de cijfers naar de tweede plaats te bonjouren.

Eigenlijk precies het tegenovergestelde van de huidige trend, waarbij economen met hun voorliefde voor de veiligheid van de cijferwereld, koersen op controle. Zij zullen de zorg nooit kunnen leiden. Het zit simpelweg niet in hun aard om de chaos te omarmen.  

PS: Jij en ik weten best dat het anders kan in de zorg, en dat dat begint bij ons. Bij hoe we met elkaar om gaan. Bij het maken van contact, bij de uitdaging om bij onszelf te blijven, juist als het moeilijk is, om vanuit onze kracht ook de ander te helpen om zijn / haar eigen kracht terug te vinden. Het begint bij ons. Bij onze stem. Bij onze eerlijkheid. Bij onze moed. Om het onbeschrijfbare voor ons woorden te geven, schreef ik een boek. Het hielp mij om veel meer tot de kern te komen. Waardoor de mensen die nu help ook veel sneller vooruit te komen – krachtiger te worden – en de ruimte te creëren om het leven zelf te sturen. Waarheen ze maar willen. Wil jij die onbesproken krachten ook kunnen benoemen en bijsturen? Lees dan het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’. Deze hele maand nog met gratis verzendkosten!

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen

(als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien).

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor mensen die hun vertrouwen zijn verloren. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht’ is in de maak. In de loop van 2019 zal gestart worden met scholing en training van hulpverleners. Daarnaast coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht ), Zorgkrant.nl en via deze blog.

4 reacties op een verdwaald zorgstelsel

  • Desiree van Rijswijk

    Inspirerend om met jou tekst de voornemens voor 2020 aan te scherpen en het in mijn zorgomgeving toe te passen.

    • Maartje

      Dat is volgens mij precies waar we naartoe moeten; dat wij op de werkvloer weer zorg gaan verlenen zoals die hoort te zijn, en van onderaf de boel in beweging zetten. Dus een mooier compliment kon je me niet geven, dankjewel!

  • Peter

    Sterk verhaal! als ik lees over dat paradepaardje, en het niet of helemaal niet duidelijk of dat de gezondheid bevorderd, omdat er geen onderzoek naar is gedaan. Ze schreeuwen als eerste dat je dit of dat medicijn niet vergoed krijgt, omdat? omdat het niet bewezen is, en er wél onderzoek naar is gedaan. Ik zit zó te klooien op dit moment, ik ga naar boven. Ik heb er tóch een goed gevoel over. Dat het beter kan met minder regels en minder geld.

Reageren