Updates

Helpers

JOS. Dat was de man die heel precies wist hoe zijn diagnose in elkaar zat. Hij had ‘m uitgeplozen, alles gelezen wat hij kon vinden over zijn diagnose. Hij had jarenlang behandeltrajecten gevolgd. Jos kon haarfijn uitleggen waarom het mis ging in zijn leven en hoe zijn diagnose met zijn leven verweven was. Het lukte hem alleen niet uit zijn misère te komen. Jos kon zich niet eens meer herinneren dat hij vroeger een toekomst voor zichzelf zag.

SANNE. Zij was de vrouw die al op heel jonge leeftijd in de hulpverlening was beland en er nooit meer echt van los was gekomen. Ze wist precies wat de verschillende therapieën inhielden. Ze had al zoveel mindfulness en emotieregulatietrainingen gehad, dat ze deze zelf aan anderen kon leren. Alleen lukte het niet om het toe te passen. Na elke therapie was Sanne een beetje meer afgestorven van binnen. Ze wist niet meer wie ze nu eigenlijk was.

ESTHER. Ze was best getalenteerd, die Esther. Ze kon heel goed zingen, heel aardig tekenen en deed het liefst aan toneel. Als ze later groot was wilde naar de toneelschool. Alleen leek die droom steeds verder weg. Esther kreeg ondanks alle therapieën haar gedrag niet onder controle en zat dan ook op speciaal onderwijs. Dat was niet zo heel erg, als er maar vooruitgang in zat. Maar dat was niet zo. Esther was een groot deel van haar tijd bezig met het wegstoppen van haar dromen; bang als ze was dat het er niet van zou komen.

TWAN. Het was kansloos allemaal, had Twan besloten, met die hulpverlening. Dus hij was ermee gestopt. Van vroege jeugd tot ver in zijn volwassenheid; steeds weer had hij zich over laten halen om het toch maar weer te proberen. Weer een therapie. Nog een begeleider. Maar nu was hij er klaar mee. Hij deed er niet meer aan mee. En dat was even wat, want de woningbouw, de wijkagent, het wijkteam en nog anderen vonden allemaal dat hij wel hulp nodig had. Er bemoeiden zich mensen met Twan van wie hij eigenlijk niet eens wist waar ze vandaan kwamen. Ze waren er ineens en hij moest ze maar van zich af zien te houden. Dat was zijn belangrijkste daginvulling geworden: professionals buiten de deur houden.

Jos, Sanne, Esther en Twan. Ze worstelen voort, ondanks alle goede bedoelingen van de vele, vele hulpverleners die hun pad kruisen. De mensen die we begeleiden bij Stichting Uitblinkers zijn zoals Jos, Esther, Sanne en Twan. Hun verhaal, in alle verschillende vormen, is steeds hetzelfde: Vervlogen dromen, teleurstellingen, groeiend wantrouwen naar instanties en, het ergste nog: uitzichtloosheid. Een compleet gebrek aan vertrouwen in verbetering.

Wat deze mensen nodig hebben zijn helpers*. Individuen die zich inzetten, de ellende samen aanpakken en stukje bij beetje de rotzooi mee opruimen. Niet langer alleen, maar samen.

Helpers en hulpverleners zijn twee hele verschillende fenomenen. Mensen zoals Jos en Sanne en Esther en Twan weten dat. Helpers helpen je verder. Als een helper langs is geweest, is je leven een heel klein beetje beter dan het daarvoor was. Meer op orde. Meer richting je eigen dromen, in plaats van er verder vanaf.

Hulpverleners analyseren, diagnosticeren, maken plannen, passen methodes toe en zitten boordevol goede bedoelingen. Ze verlenen altijd hulp, maar helpen doen ze niet altijd.  Soms treffen we een hulpverlener die ook helper is. Die figuren kunnen bergen verzetten. Het mooie is: we kunnen zelf kiezen of we helper worden of niet. We hoeven het alleen maar te besluiten.

En er naar te handelen, natuurlijk.

2

Wil je weten of jij helpt? Vraag het aan de mensen aan wie je hulp verleent. Ze zullen haarfijn begrijpen wat het verschil is. En zij zijn de enigen die weten of wat je doet ook daadwerkelijk helpt.

* Even googelen: Helpen = bijstaan, ten dienste zijn, ondersteunen.

 

Vond je dit interessant? Geef je op om Updates te ontvangen van nieuwe berichten! Dat kun je doen door aan de linkerkant je emailadres en je naam in te vullen.

Maartje Goverde is bestuurder van  Stichting Uitblinkers, een stichting waar mensen met psychiatrische- en gedragsproblemen ondersteuning krijgen. En waar al volgens de principes van Interactiekracht gewerkt wordt. Als psychiatrisch verpleegkundige heeft zij de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ‘ingewikkeld gedrag’ beter te kunnen helpen. Dit is ook waarom Stichting Uitblinkers is opgericht. Het boek ‘Interactiekracht’ komt in 2017 uit. In de loop van 2018 zal gestart worden met scholing en training van hulpverleners. Daarnaast coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook zorgprofessionals en managers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde), twitter (@UitblinkersNL), facebook (Interactiekracht) en via deze blog.

Reageren