Updates

Menselijk bestuurd

Het is zo normaal geworden inmiddels, dat niet eens echt opvalt wat er nu eigenlijk gebeurt. Triest eigenlijk, toch? In het nieuws rond de avondklok-rechtszaak, het weer dat van diepvries naar zomer lijkt te gaan en alles wat er per dag zoal verandert, ging het bijna verloren: de afgelopen week kwam aan het licht dat er in negen zorginstellingen onterecht vaccinaties waren toegewezen aan medewerkers die niet in de zorg zelf werken.

Ik hou me werktechnisch dagelijks bezig met de vraag: wat gebeurt er nou eigenlijk echt? Want niks is wat het lijkt, en soms moet je achter de schermen kijken om te zien wat er gebeurt. Neem nou dit ene berichtje: het lijkt al erg genoeg, nietwaar? Dat die schaarse vaccins naar mensen gaan die nog niet aan de beurt waren. #vaccinatievoorkruipers was zelfs weer even trending op Social Media. Maar het ergste is niet eens het voordringen; het meest trieste is dat een bestuurder zelfs duidelijk laat weten er volledig achter te staan. “We zijn er met z’n allen en we doen het met z’n allen” was het antwoord. Dat klopt, maar het klopt ook niet. Ja: je doet het met z’n allen. En nee: als bestuurslid ben je niet degene die tussen de met covid-besmette bewoners loopt om ze binnen 1,5 meter te verzorgen, dus nee: daarin doe jij niet mee. Dat moet ook niet, want je hebt andere taken die ook belangrijk zijn. Het klinkt zo mooi hè: “We doen het met zijn allen”. Maar dat je iets met z’n allen doet, wil dat nog niet zeggen dat je dezelfde rechten en plichten hebt. Je hebt ook niet dezelfde taken, en ook niet hetzelfde loon. Zou wat zijn, nietwaar? Dat je als bestuurder hetzelfde doet en krijgt als alle andere medewerkers. Wil je je loon zo graag inleveren, of ga je al je medewerkers loonsverhoging geven met een paar duizend euro netto per maand? Dat zou pas een stunt zijn, nietwaar? Hoor je meteen geen zorgprofessional nog klagen over een niet-ontvangen zorgbonus. En wordt de zorg echt onbetaalbaar. Ik denk dat we er niet op hoeven te wachten.

Het gaat niet om die ene bestuurder; het gaat over de langdurigheid van dit fenomeen. Het ging ook niet over één zorginstelling, bijvoorbeeld, maar over negen, en nog maar in één provincie, dus hoe vaak is dit uiteindelijk gebeurd? Vast nog veel vaker; dat kunnen we op ons vingers nagaan. En dit is nog maar één van de duizenden dingen die in onze maatschappij misgaan, keer op keer op keer, waar mensen hun eigen gedrag goedpraten en vervolgens wegmoffelen door het te laten verdwijnen in de waan van de dag. Het is zo menselijk dat het bijna hilarisch is. Alsof je de collega ziet die stiekem in z’n neus peutert – en hij jou – en hij vervolgens snel met afgewende blik en rode wangen, doet alsof het niet gebeurde. Of de vriendin die betrapt wordt op het vertellen van een roddel die niet klopt, en ze probeert er nog een draai aan te geven alsof jij degene bent die het niet goed begrepen had. Het is zo… menselijk, nietwaar? Vandaar ook dat zulke dingen zoveel voorkomen: bestuurders zijn mensen.

Het lastige is natuurlijk dat je van een bestuurder wat meer mag verwachten dan van een gemiddelde mens. Aan de top hebben ze meer verantwoordelijkheid en krijgen daarom ook meer betaald. Daar mogen we wat voor terugverwachten, nietwaar? De realiteit is dat het aan die top ook gewoon mensen zijn, met al hun eigen menselijke trekjes, en niemand is perfect, natuurlijk. De vraag is waar de grenzen liggen. Wat vinden we nog dat iemand wel of niet aan fouten mag maken? Dat antwoord ligt bij ons. Wij mogen het kiezen en bepalen. Je kunt zelf bepalen wat je accepteert. Als iemand meer macht heeft dan jij, dan is het belangrijk dat je je hard maakt. Samen. Als ieder z’n eigen stem laat horen, dan worden we vanzelf een koor. Dan gaat er vanzelf iemand luisteren. Als je maar met genoeg mensen hetzelfde geluid laat horen. Wie vandaag begint te stemmen heeft morgen muziek. Jij en ik. Samen. Want de toekomst is al begonnen.

Doe je mee?

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IK-LOGO-DEF-kopie-1240x1250.png

PS: Jij en ik weten dat het best anders kan in de zorg, en dat dat begint bij ons. Bij hoe we met elkaar om gaan. Bij het maken van contact, bij de uitdaging om bij onszelf te blijven, juist als het moeilijk is, om elkaar te helpen, ieder vanuit onze eigen kracht. Het begint bij ons. Bij onze stem. Bij onze eerlijkheid. Bij onze moed. Om het onbeschrijfbare voor ons woorden te geven, schreef ik een boek. Het helpt om veel meer tot de kern te komen; veel sneller vooruit te komen; krachtiger te worden, en de ruimte te durven creëren om het leven zelf te sturen. Waarheen we maar willen. Wil jij die onbesproken krachten ook leren kennen en ontwikkelen? Lees dan het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’. Hoewel dit boek geschreven is voor/ vanuit de psychiatrie en de jeugdzorg, gaat het vooral over onszelf; over het omgaan met ingewikkelde situaties. En hoe je daarbij altijd zelf de regie kunt blijven houden – wat er ook gebeurt.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IK-LOGO-DEF-kopie-1240x1250.png

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen

(als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien)

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor iedereen. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’ kwam in 2019 uit. Naast scholing en training van hulpverleners coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht ), Zorgkrant.nl en via deze blog.

2 reacties op Menselijk bestuurd

  • Peet Stolk

    Maartje,

    Als ieder zijn stem laat horen, worden we vanzelf een koor! prachtig! de rest krijg je ook geen speld tussen. Ik hou het kort want ik zie enorm slecht. Dat gaan ze dinsdag verhelpen, is het plan.
    Heb het goed en blijf gezond!

    Peet

Reageren