Updates

Mensenwetten

Het is crisis in het land en in de zorg; we hebben teveel patiënten die geholpen moeten worden door te weinig zorgverleners. Het kabinet doet haar best om er nog een mooi sausje overheen te gooien, en vol te houden dat de zorg het allemaal nog best aan kan als we maar gewoon aan de alsmaar wisselende richtlijnen houden. Terwijl achter de schermen op veel plekken de zorg niet meer van goede kwaliteit is en regels en richtlijnen wat bijgeschaafd – of zelfs overboord gegooid – worden, om het allemaal nog te kunnen redden. Mensen hebben recht op zorg in Nederland, en zorg moet toegankelijk zijn. Ondertussen worden Spoed Eisende Hulpafdelingen zo her en der dicht gegooid omdat het personeel er niet is. Patiënten die niet naar het ziekenhuis kunnen, blijven thuis of worden naar een verpleeghuis of hospice overgeheveld. En het kabinet blijft ondertussen doen alsof het nog net gaat. Waarom doen ze zichzelf en ons dat aan?

Het staat in de onze wetten; daar zit de angel. Zorg moet volgens de wet voor iedereen bereikbaar en toegankelijk zijn, maar dit zijn mensenwetten. Die zijn gemaakt voor en door mensen. Niks mis mee ook, op zich, want we willen de zaken een beetje eerlijk regelen, en hoe kan dat beter dan in een wet? Het punt is alleen: mensen vergeten soms dat de wereld om ons heen er veel minder boodschap aan heeft. De wereld houdt zich aan natuurwetten, en de natuur heeft er geen idee van dat we mensenwetten hebben gemaakt. Dus hoe jammer we dat zelf ook vinden; de natuur houdt geen rekening met onze wetgeving. Als we vinden dat we recht op zorg hebben, en we hebben niet genoeg zorg om ook te leveren, dan is dat helemaal ons probleem. Vandaar dat we nu in de penarie zitten. En omdat de regering niet eerlijk durft te zeggen dat de natuurwetten in de pikorde hoger staan dan de mensenrechten, proberen ze maar zo goed mogelijk te verdoezelen dat het eigenlijk niet meer gaat.

Kijk maar naar de coronacrisis: corona trekt zich helemaal niks aan van de mensenwetten. Of zorg wel of niet toegankelijk moet zijn. Of mensen wel of niet in vrijheid kunne leven en handelen. Of bedrijven recht hebben om voort te bestaan of niet. Een natuurwet doet haar ding; jammer depammer als dat een nieuwe ziekte betekent en helaas pindakaas als ons dat niet goed uitkomt, of wij zelfs helpen bij de verspreiding.

Nou hoeft het allemaal niet zo dramatisch te verlopen als het nu doet. Het zou echt anders kunnen.

Het enige dat je zeker weet ni dit leven, is dat je ooit een keer met onverwachtse situaties te maken krijgt. Daar kun je rekening mee houden. Zo ook met een pandemie: dat die er zou komen is al decennia geleden voorspeld. Waarom we er geen rekening mee hebben gehouden? Omdat we in onze wereld zijn vergeten hoe je kunt leven in samenhang met de natuurwetten. Je hoeft ze niet te bestrijden (dat is ook volkomen kansloos), want je kunt er prima mee leren leven. Als je wilt. Het mooie is: de wereld draait toch wel voort. We hebben de tijd, ieder voor zich, om voor onszelf op een rijtje te zetten hoe we kunnen omgaan met de wetten van het leven. Omgaan met een pandemie of andere ramp, bijvoorbeeld, maar ook met de mooie kanten – want die zijn er ook. Denk aan het gegeven dat je altijd en overal de vrijheid houdt om zelf keuzes te maken. Wat er ook gebeurt en in welke situatie je ook terecht komt: je kunt altijd kiezen wat je volgende stap zal zijn. Het is een vrijheid die niemand je ooit af kan nemen. Onze toekomst zit niet in de mensenwetten, al hoop ik wel dat die ook blijven – er is nog zoveel onrecht! – maar daarnaast gaan we een toekomst tegemoet waar de natuurwetten weer de plek krijgen die haar toebehoort. Het lijkt mij de meest gezonde keuze. Natuurwetten laten zich niet in een hokje plaatsen; ook dat is een natuurwet 😊. Dus beter leren wij om er op een goeie manier mee om te gaan, nietwaar? Het is de beste kans die we hebben op een gezondere wereld. Eentje waar we fatsoenlijk voorbereid zijn op een pandemie en waar we leiders hebben die doortastend kunnen handelen. 

De toekomst is al begonnen.

Haak je aan?

PS: Jij en ik weten dat het best anders kan in de zorg, en dat dat begint bij ons. Bij hoe we met elkaar om gaan. Bij het maken van contact, bij de uitdaging om bij onszelf te blijven, juist als het moeilijk is, om elkaar te helpen, ieder vanuit onze eigen kracht. Het begint bij ons. Bij onze stem. Bij onze eerlijkheid. Bij onze moed. Om het onbeschrijfbare voor ons woorden te geven, schreef ik een boek. Het helpt om veel meer tot de kern te komen; veel sneller vooruit te komen; krachtiger te worden, en de ruimte te durven creëren om het leven zelf te sturen. Waarheen we maar willen. Wil jij die onbesproken krachten ook leren kennen en ontwikkelen? Lees dan het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’. Hoewel dit boek geschreven is voor/ vanuit de psychiatrie en de jeugdzorg, gaat het vooral over onszelf; over het omgaan met ingewikkelde situaties. En hoe je daarbij altijd zelf de regie kunt blijven houden – wat er ook gebeurt.

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen

(als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien)

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor iedereen. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’ kwam in 2019 uit. Naast scholing en training van hulpverleners coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht ), Zorgkrant.nl en via deze blog.

Reageren