Updates

Ons heerlijk creatieve brein

Ik wil niet deprimerend zijn, maar we leven in een zieke, zieke wereld. Of je nou vóór of tegen bent, ongeacht het onderwerp, onze wereld is gewoon ziek. Eigenlijk doet het er helemaal niet zoveel toe wie gelijk heeft; wat er toe doet is dat steeds meer mensen een andere wereld willen dan waar we nu in zitten. En terecht; dat wil ik ook, want de manier waarop dingen in Nederland geregeld worden is bedroevend. Ik hou niet van haatzaaien, maar we hoeven elkaar ook geen watje te noemen: machtsfiguren zijn oneerlijk tegen ons. De toeslagenaffaire is een duidelijk voorbeeld, wet BIG II is een duidelijk voorbeeld, het drama in de intensieve kindzorg; het fiasco van de coronatesten, het tekort aan persoonlijke beschermingsmiddelen in de zorg en meer algemeen de juichverhalen over ons publieke stelsel – terwijl aan de achterkant alles totaal wordt uitgehold – zijn allemaal heldere voorbeelden. Een onuitputtelijke voorraad van gekronkel en achterbaksigheid. Als ik bedenk dat we in Nederland nog oneindig veel beter af zijn dan in veel andere landen, kruip ik het liefst weer huilend in bed. Dus daar denk ik meestal maar niet aan.

Het punt is: er wordt niet eerlijk en open gesproken met de gewone burger. Men denkt dat we dat niet aan kunnen ofzo. Maar als je mistig doet en dingen verzwijgt, dan gaat ons brein zelf invullen wat er achter die mist gebeurt, en ons brein is heerlijk creatief. Dus als we het niet zeker weten maken we het erger. Zo kan het dat gelieg en gekontedraai van bewindslieden (en ze zijn NIET allemaal zo!) in het hoofd van sommige mensen betekent dat ze een satanisch pedofielennetwerk hebben opgericht. Dat is niet waar, dat doet ons hoofd om de mist te kunnen begrijpen. Logisch ook, want er is veel te veel van die mist, en dat komt door het gehuichel en gekonkel aan de top. Want dat is er zeker wel. En bij gebrek aan beter; tja dan doet ons brein maar wat.

Het punt is: het gaat niet eens om wie gelijk heeft. Het gaat om gedrag. Ik heb liever een ongeschoold iemand die durft te geven dat hij iets niet weet of kan, en dan samen wil te zoeken naar hoe het wel zit, of naar wat wel te doen, dan een hoog geschoold iemand die altijd feitelijk gelijk heeft, maar ondertussen anderen gebruikt om zichzelf te verrijken. Hou je gelijk dan maar.

Ik wil een wereld waarin ik weet wat ik aan een ander heb; dat anderen integer met me omgaan. Het kan hoor; het kan echt. Op mijn werk hebben we dat al geregeld inmiddels. En als wij het kunnen doen, dan kunnen jullie dat ook, want eigenlijk is het helemaal niet zo moeilijk. Het punt is: alles begint klein. Een huichelende kontedraaier komt niet ineens aan de macht; die heeft een hele carrière de kans gekregen om te jokken en te kronkelen. Het begint klein en het begint bij ons allemaal. Want wie weet wie er in de toekomst aan het bestuur van dit land staan? Wie weet ben jij het wel, of je kinderen. Wil je dan dat ze in alles gelijk hebben, of wil je dat ze weten hoe ze transparant en eerlijk moeten blijven, ook als dat moeilijk is? Ik hoop dat je jouw kind het laatste leert.

Het begint bij ons; het begint bij nu vast in het klein gaan doen wat we straks in het groot willen. Als ik het kan kun jij het ook. Echt. Het begint bij jou en mij; dat wij bedenken hoe we onze toekomst voor ons zien. Hoe gaan we met elkaar om? Wordt er voor iedereen gezorgd of is het liever ieder voor zich? Een nieuwe toekomst begint bij dromen hoe het er uit zal zien. En je moet geduld hebben, want in kleine stapjes gaan we echt het snelst. En die hypocriete schurken? Die komen onderweg vanzelf aan de beurt. Zo gaat dat namelijk als je stapje voor stapje ruimte maakt voor oprechtheid in het leven. Het begint vandaag, hier, bij jou en mij.

Jij en ik die eerlijker en duidelijker zijn over wie we zijn, en wat we nodig hebben.

Stap je mee; een nieuwe toekomst in?

PS: Jij en ik weten dat het best anders kan in de zorg, en dat dat begint bij ons. Bij hoe we met elkaar om gaan. Bij het maken van contact, bij de uitdaging om bij onszelf te blijven, juist als het moeilijk is, om elkaar te helpen, ieder vanuit onze eigen kracht. Het begint bij ons. Bij onze stem. Bij onze eerlijkheid. Bij onze moed. Om het onbeschrijfbare voor ons woorden te geven, schreef ik een boek. Het helpt om veel meer tot de kern te komen; veel sneller vooruit te komen; krachtiger te worden, en de ruimte te durven creëren om het leven zelf te sturen. Waarheen we maar willen. Wil jij die onbesproken krachten ook leren kennen en ontwikkelen? Lees dan het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’. Hoewel dit boek geschreven is voor/ vanuit de psychiatrie en de jeugdzorg, gaat het vooral over onszelf; over het omgaan met ingewikkelde situaties. En hoe je daarbij altijd zelf de regie kunt blijven houden – wat er ook gebeurt.

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen

(als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien).

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor iedereen. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’ kwam in 2019 uit. Naast scholing en training van hulpverleners coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht ), Zorgkrant.nl en via deze blog.

2 reacties op Ons heerlijk creatieve brein

  • Hans Bakker

    Beste Maartje dank je wel voor je stuk. Natuurlijk heb je gelijk. Ik zie het echter als een uitdaging. ( geen manager praat ) maar omdenkenken is belangrijk. Ik ben ouder dan 60 en heb de omslag in de maatschappij meegemaakt. Ik werk op de OK en zie hoe die is veranderd. Hoe het politieke systeem is veranderd en hoe de maatschappij is veranderd.
    In onze klassieke maatschappij waren het de ouderen die ervaring hadden en sturing gaven vanuit die ervaring. Nu is de trend al een tiental jaren dat jonge onervaren managers opeens een hele afdeling, bedrijf of zelfs maatschappij aansturen. Zonder de empathische ervaring en sociale kennis die oudere leiders wel kunnen hebben ( ook niet allemaal , zoals we in USA kunnen zien). Daarnaast is er nog een kwaliteit die ik bij leiders uit mijn jeugd wel herkende: natuurlijk leiderschap. Zeldzame en charismatische mensen die zonder narcisme leiding konden geven een doel konden geven aan mensen. En dat is wat we missen iemand die het algemeen belang en het nieuwe doel voor mensen spelt: David Attenborough is zo’n man. En het nieuwe doel voor de mensheid is: zorg voor je planeet. Herstel de variabiliteit, koel de planeet. Het doel is voor ieder individu: laat de wereld beter achter dan je hem hebt aangetroffen.
    Maak hiervan het nieuwe economisch doel. en daarbij hebben we iedereen nodig.

Reageren