Updates

The game is on

Met een paar collega’s zijn we heel veel, en heel actief, kritische vragen gaan stellen over de regieverpleegkundige en Wet BIG II. Onbekenden, die dezelfde zorgen en vragen deelden, en de behoefte hadden die luid en duidelijk te stellen, in de hoop antwoorden te vinden die ergens op sloegen. In plaats van antwoorden vonden we elkaar; misschien ben  jij ook één van hen, want inmiddels zijn we met velen.

Afgelopen week kregen een aantal van ons een email met verzoek om met V&VN in gesprek te gaan. Om ‘een genuanceerd beeld van de verschillende standpunten te krijgen’ via een ‘kritische dialoog-sessie’. Wat zeggen ze nou eigenlijk? Jullie enig idee? Want ik zie ‘m niet, als ik heel eerlijk ben. Een dialoog is een middel om iets te bespreken; geen doel op zich. En ik kan pas een standpunt innemen over het hele verhaal als ik de antwoorden weet op de vragen die er liggen – en die zijn ook nog niet eens allemaal formeel gesteld.

Dus mijn eerste reactie op de email was: ‘Huh?’ en de tweede: ‘Volgens mij heb ik jullie standpunt helder tot nu toe’ en ‘Kunnen jullie éérst de vragen beantwoorden?’ Dat leek me de meest logische volgorde; eerst duidelijkheid zodat ik überhaupt een mening kan vormen, en dan pas in gesprek over die mening. Zonder mening heb ik niks te melden, toch?

Inmiddels zijn we even verder, en er sluipt een ongemakkelijk gevoel door de dagen. Ik heb geen netwerk ‘to speak of’, en ik heb mezelf altijd ver van politieke spelletjes gehouden. Hoe groot is het wespennest waar ik zo meteen in terecht kom? Geen idee.
Ik hoor wel verhalen inmiddels. Ik weet niet wat er van waar is, maar ik hoor dit over hoe organisaties van de zittende macht, met grote netwerken, het aanpakken:

  • Er komt een strategische aanpak van de situatie. Er worden hele, hele dure externe strategen en adviseurs ingehuurd
  • Ze zullen projecten aanbieden, waarbij we waarschijnlijk individueel taken verdeeld zullen krijgen.
  • Er wordt daarmee ingezet op veel persoonlijke aandacht, ego, opdrachtjes ‘on the side’, en mogelijk ook (veel) geld.
  • Door zo met lokkertjes te strooien, zal men ons verdelen (en heersen), vertroebelt de focus en ebt alles weg omdat wij de illusie zullen hebben hard aan het werk te zijn.

Zittende macht met een groot netwerk; iets wat V&VN in mijn beleving ook is.

Ik weet niet wat er van waar is. Maar in dit geval leer ik liever niet door ervaring op te doen. Ik wil het gesprek gráág aangaan. Mijn beroepsgroep lijdt, en als de plannen doorgaan zullen ook patiënten en eigenlijk alle betrokkenen mee lijden. Want de uitstroom onder collega’s zal niet te overzien zijn. Ik wil dat het voorkomen wordt. Ik wil dat iemand er iets aan gaat doen. Ik sta zeker open voor gesprek als ik  gevraagd wordt. Natuurlijk wil ik dat!

Boven alles wil ik ook onszelf en jullie beschermen. Want de krachten zijn groot en het vlees is zwak; dat geldt voor jou en mij net zo goed.

We hebben jullie hulp nodig. Mijn vraag is dit:
Zijn jullie bereid ons te volgen en mee te beslissen over de volgende stap? Om ons terug te fluiten als we verdeeld lijken te raken, of als we zó verleid zouden worden met status of projecten of veel geld, dat we in een soort Gollem veranderen en alleen nog kwijlend achter lokaas dreigen aan te lopen?

We zullen de keuzes die we moeten maken aan jullie voorleggen, gewoon op de manier zoals we het vandaag ook doen. Want zonder jullie durven we het niet.

Als je ons wilt steunen en de eerste vragen wil beantwoorden, klik HIER.

Ik weet inmiddels dat ‘de anderen’ ook heel graag willen weten hoe jullie erover denken, dus de antwoorden worden gebundeld en doorgegeven aan hen.

‘De anderen’ zijn:  Niels Jacobs en Kiki Doove (van actiegroep BIG 2) en Nienke Ipenburg, Caren Kunst, Angelique Hogeboom, Janine ter Reehorst, Jeroen de Smit, Marc van de Gracht en Andrea van Duijvenbode

Doe op twitter via #wetbig2, of meld je aan bij de actiegroep via dww2018@hotmail.com

 

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of  in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen (als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien).

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor mensen die hun vertrouwen zijn verloren. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht’ is in de maak. In de loop van 2019 zal gestart worden met scholing en training van hulpverleners. Daarnaast coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht) en via deze blog.

11 reacties op The game is on

  • Miranda Kooijman

    Fantastisch dit initiatief.
    Er is een ding wat ik totaal niet begrijp. Waarom maakt de regering dit wetsvoorstel in een zeer zwaar aangedane beroepsgroep. Waar nu al vele tekorten zijn en nog erger gaat worden in de toekomst. De zorg is zeer uitgehold in alles. Waarom doet een regering dit? Dat er nog meer mensen de zorg verlaten? Willen ze dat nu echt? Wie gaat er straks nog voor de mensen zorgen die ziek worden of zijn. Wie kiest dit vak nog als je wordt beperkt in je functioneren. Diep triest is dit. Een diploma is ineens geen HBO meer een specialisatie of in mijn gevals zels meerdere tellen niet meer mee als ik niet weer opnieuw een jaar naar school ga. Echt belachelijk. Zullen wij vragen of Minister Bruins ook bereid is zijn dilpoma ongeldig te laten verklaren?
    Groeten van een boze gespecialiseerde verpleegkundige die 20 jaar in het vak zit.

    • Maartje

      Hoi Miranda, Dank! En terechte vragen en zorgen; waarom? Inmiddels kom ik uit op het ‘model’ van dhr Porter, een econoom die productieprocessen reduceert tot toetsbare meetbare processen om het vervolgen zo efficiënt mogelijk te maken. Hij heeft ook een model bedacht voor de zorg: ‘Value Based Health Care’ (VBHC); hier lees je er meer over: https://www.vintura.com/nl/life-sciences-consulting/value-based-healthcare/michael-porter/

      Heel zorgelijk, want zijn redenaties klinken prachtig en voor buitenstaanders ook heel redelijk, maar insiders als jij en ik weten dat dit de zorg helemaal kapot gaat maken. Je kunt een patiënt niet tot een product maken; er zijn teveel variabelen in een mensenleven om het zo te versimpelen.
      De overheid wilde bij invoering van HBOV in de jaren 70 een soort hoofdzusters/ managers en de rest op MBO inschalen; dat is tot op heden niet gelukt (de meeste banen zijn gewoon HBO werk-en denkniveau; verpleegkunde is meestal een complexe baan); ze hebben het meermaals geprobeerd afgelopen decennia. Het verhaal van ’40 jaar lukt de functiedifferentiatie al niet’ moet dus eigenlijk zijn: ‘het lukt de overheid al 40 jaar niet om het gros van de verpleegkundigen weg te zetten als een lager niveau dan ze zijn’.
      VBHC is een visie die de praktijk kapot gaat maken, maar waar beleidsmedewerkers mee weglopen omdat het op papier een charmante manier is om te bezuinigen.
      Kijk ook naar dit bericht en vraag jezelf af: waarom viert men in Boston USA dat er in Nederland een regieregister komt?https://www.linkedin.com/posts/fredavasse_nlinboston-activity-6561333894195609600-JCZ9/
      Heel zorgelijk.

      We hebben met grote tegenkrachten te maken; V&VN is (al dan niet bewust) op de toer van ‘alles draait om functiedifferentiatie’, en leidt daarmee af van het meest zorgelijke: de wet. Doe wat je kunt om deze info te delen, mensen bewust te maken. Actiegroep Wet BIG 2 heeft nu ook een website: wetbig2.nl. Ongetwijfeld volg je hen al! We hebben elkaar nodig om elkaar je informeren en alert te houden; héél fijn dat je mee doet! Dankjewel voor je reactie.

  • Sylvia Oudshoorn-Kossen

    Interessant, heel helder!
    Je stelt precies de juiste vraag.
    Het helpt me mijn eigen mening te formuleren…
    Want door alle onduidelijkheden zie ook ik de bomen door ’t bos niet meer.

    • Maartje

      Dankjewel! En zie vooral ook mijn reactie op Claire; heel zorgelijk dat het bedrijfsleven op internationaal niveau zich bemoeit met verpleegkunde in Nederland. Dit gaat allang niet meer over ons vak; hier spelen hele andere belangen vlgs mij.
      Blij te merken dat zoveel mensen hun weg aan het zoeken zijn hierin; het is zo complex en met zoveel rookgordijnen omgeven; we hebben elkaar hard nodig om helder te krijgen hoe het zit en ieder voor zich onze visie te ontwikkelen en een geïnformeerde keuze te kunnen maken.

  • Claire van Wijngaarden

    Heb een helder stuk gepost over hoe de rimpel is ontstaan in de vergelijk MBO en inservice./ Catharina Walma doet daarin ook terechte voorstellen.
    Verder wie reeds specialisaties heeft behaald heeft aangetoond het niveau te hebben.
    Eigenlijk kon tnt iedereen als het ware specialisaties doen/ masters.
    Ook de MBO-ers vd latere lichtingen dus.
    Dan kun je in de nabije toekomst evt wel een vorm van differentiatie invoeren maar niet met terugwerkende kracht.
    MBO-ers die de drive hebben om door te keren mogen mi. niet gemeden worden van de post-HBO- opleidingen.Desnoods wordt een toelatingsexamen ingesteld.
    Verder worden opleidingen na 2003 gerate ( of hoe je dat ook noemt)
    Echter een grote groep momenteel is opgeleid ver voor 2003.Die vallen tussen wal en schip nu.

    • Maartje

      Die differentiatie gaan we wel uitkomen; de besluitvorming daarover hoort bij de beroepsgroep zelf; niet bij de wetgever. Die wettelijke verankering inBIG II moet voor mij echt van tafel.
      Wat ik heel, heel zorgelijk vind is dat het bedrijfsleven zich er mee bemoeit; op internationaal niveau. Dit heeft helemaal niets meer te maken met verpleegkundige beroep verbeteren. Google maar eens op Porter, of Frenetti. Ter illustratie ook deze link:
      https://www.linkedin.com/posts/fredavasse_nlinboston-activity-6561333894195609600-JCZ9

      Waarom is CEO van Frenetti Development, op een congres in Boston-USA, o, zo blij dat er in Nederland een wet wordt ingevoerd voor functiedifferentiatie onder verpleegkundigen? Heel zorgelijk.

      Ik hoop dat we ons als beroepsgroep niet teveel laten afleiden in een discussie over functiedifferentiatie; dat komt wel; eerst die wet van tafel. Bedrijfsleven heeft niks te zoeken in besluitvorming over verpleegkunde.

  • Lex Vink

    Maartje, jullie zijn helden!!! V&VN vertegenwoordigd lang niet de hele beroepsgroep en is in mijn ogen verworden tot een bolwerk in een ivoren toren zo hoog boven de praktijk, dat men niet meer goed ziet wat zich daar werkelijk afspeelt. Het is meer een politieke organisatie dan een praktijkorganisatie. Overigens goed te zien dat Stichting Beroepseer aan jullie zijde staat. Want uiteindelijk is het datgene waar we het over hebben: BEROEPSEER. Ga zo door.

  • Ton

    goed bezig. leuk geschreven!
    zorg dat jullie 1 groep blijven.

  • Maartje

    Waar bedoel je? Hier of op de vragenlijst?

  • J.W.

    Waarom kan je alleen een korte reactie geven?

Reageren