Updates

Wat als het (niet) kan

‘De zorg kan het aan’ zei demissionair minister de Jonge laatst over de risico’s van het opengooien van scholen. Het is een typisch voorbeeld van het wensdenken dat keer op keer op keer missers heeft veroorzaakt in de coronacrisis. Dat je iets wenst en hoopt dat het kan, maakt het nog niet waar. Werkelijk alles in onze wereld wordt pas als waarheid gezien als er een wetenschappelijk onderzoek is als bewijs, behalve de uitspraken van ons demissionair kabinet. Ik heb zorgwekkend nieuws: de zorg kan het niet aan. Dat is geen doemdenken, maar een logisch gevolg van een overvraagde sector die een storm ingestuurd werd om golf na golf op te vangen – iets wat nu eenmaal niet voor eeuwig kan. Er is een grens, en die grens is al bereikt. Dat is haast niet zichtbaar, want het gaat gepaard met zwijgend leed. Zorgprofessionals vechten om overeind te blijven en vol te houden want ze hebben geen energie voor een opstand. Als het teveel wordt, vallen ze om of stromen ze uit – of allebei. Patiënten zijn te ziek of te dood om stennis te trappen, dus ook zij lijden in stilte. De zorg loopt op het einde van haar kunnen en het zakt stilletjes in elkaar; de mutaties geven de genadeklap. We hobbelen nu nog even voort. Tot het moment dat onze maatschappij tot de horrorontdekking komt dat je met een ziekte niet meer in het ziekenhuis terecht kunt. De schok zal groot zijn.

Waarom is dit nu nog geen wereldnieuws? Omdat iedereen op zijn tandvlees loopt. Ondernemers die omvallen, mensen die hun baan kwijtraken, politieagenten die bezig zijn de rust in het land terug te brengen, ouders die thuis stilletjesaan gek worden van hun kroost, en dan hebben we het nog niet over de mensen die sowieso al onderaan de maatschappelijke ladder op de overlevingsstand stonden. Nee meneer de Jonge: het kan niet. Hoe hard u het ook wenst.

Wat gaat u doen als de zorg inderdaad inklapt? Heeft u al een plan klaarliggen, of schuift u dat specifieke probleem door naar de collega die na 17 maart het stokje over mag nemen? Covid-19 gaat niet meer onder controle komen, daarvoor is het te laat. De zorg overeind houden lukt ook niet meer. Als ik u was zou ik de geestelijke gezondheidszorg vast inrichten op begeleiding van het volk, want de schok gaat groot zijn. Mensen zullen het nodig hebben om de schok te verwerken.

En wat kunnen wij, de burgers, nog  doen?

Goed voor onszelf zorgen; dat is wat we kunnen doen. Moeten doen. De wereld gaat veranderen, en jij en ik zijn nodig voor daarna. Voor de opbouw. Want de wereld draait op ons; op de hardwerkende lagere- en middenklasse. Wij zijn nodig straks om te bouwen, letterlijk en figuurlijk. Nieuwe bedrijven, nieuwe structuren en vooral ook een nieuwe mentaliteit. We kunnen ons vast voorbereiden door gezond te blijven, onze hoop te houden en vooral ook goed na te denken over de soort wereld die we straks samen willen draaien. In alle ellende hebben we dit: de mogelijkheid om een nieuwe wereld te creëren. En dat begint vandaag, bij jou en mij. Bij onze ideeën. Bij onze acties. Hoe klein ook. Vandaag mogen we bezig zijn de dag van morgen te maken. 

De toekomst is al begonnen.

Doe je mee?

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IK-LOGO-DEF-kopie-1240x1250.png

PS: Jij en ik weten dat het best anders kan in de zorg, en dat dat begint bij ons. Bij hoe we met elkaar om gaan. Bij het maken van contact, bij de uitdaging om bij onszelf te blijven, juist als het moeilijk is, om elkaar te helpen, ieder vanuit onze eigen kracht. Het begint bij ons. Bij onze stem. Bij onze eerlijkheid. Bij onze moed. Om het onbeschrijfbare voor ons woorden te geven, schreef ik een boek. Het helpt om veel meer tot de kern te komen; veel sneller vooruit te komen; krachtiger te worden, en de ruimte te durven creëren om het leven zelf te sturen. Waarheen we maar willen. Wil jij die onbesproken krachten ook leren kennen en ontwikkelen? Lees dan het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’. Hoewel dit boek geschreven is voor/ vanuit de psychiatrie en de jeugdzorg, gaat het vooral over onszelf; over het omgaan met ingewikkelde situaties. En hoe je daarbij altijd zelf de regie kunt blijven houden – wat er ook gebeurt.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IK-LOGO-DEF-kopie-1240x1250.png

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen

(als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien)

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor iedereen. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht, gezond gedrag en eigen regie in psychiatrie en jeugdzorg’ kwam in 2019 uit. Naast scholing en training van hulpverleners coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht ), Zorgkrant.nl en via deze blog.

4 reacties op Wat als het (niet) kan

  • Annero Stoppels

    Prachtig, heel herkenbaar! Moed, eerlijkheid, kwetsbaarheid, bij jezelf blijven.

  • Peet Stolk

    Maartje, ik stel voor dat jij de boel gaat leiden. Team om je heen bouwen waar je op kan bouwen. 26 December in het AD: We worden geregeerd door nietsnutten. Advocaat Christian Flokstra is aan het woord. Als je de slogan leest is meteen je reactie (de mijne) dat zal ook wel weer meevallen, achterlijk zijn ze niet, ze hebben allemaal gestudeerd, maar inderdaad, ze zijn ongeschikt. Het is een team klussers met alleen linkse handen. De ene houd de rol behang vast en de ander smeert het in met lijm aan de verkeerde kant. Als ze na wat uren de boel schoon hebben en de juiste kant met lijm hebben ingesmeerd plakken ze de baan op ze kop, zien ze niet, patroon? nooit van gehoord? die Hugo werd min of meer achtervolgd door een dame met ‘n camera toen hij buiten stapte, druk telefonerend. Die vrouw begon ‘n soort gebed te oreren tegen of vóór Huug, weliswaar vriendelijk van toon, maar kan storend zijn als je in gesprek bent met één van je medeklussers (Huug met mij, er liep hier ‘n vent en die zei dat het behang op ze kop zit en het laat ook overal los, kunnen we dat vastschroeven of met spijkers blabla…) enfin, Huug is klaar met bellen en komt meteen met lik-op-stuk tegen de vriendelijke maar lastige dame. U ziet toch dat ik aan het bellen ben, dat is toch onbeschoft! in één seconde, nee minder, iets met tienden of honderdsten van de seconde ben ik bij de “toeslagenaffaire” en verbaas mezelf dat hij het durft om het woord “onbeschoft” te gebruiken. Jarenlang hardwerkende burgers het leven zuur maken met je maten, overal bezuinigen, met minder mensen hetzelfde werk uitvoeren, er zijn mensen na ‘n dag werken letterlijk ziek naar huis gegaan. Dat is toch onbeschoft? die Flokstra heeft gelijk, het zijn nietsnutten, tenminste voor datgene waarvoor ze zijn ingehuurd. De ingestorte voorganger van Huug, die was vóórdat hij het klusteam kwam versterken de grote man bij het UWV! Noem is iets waar méér gekloot is dan bij het UWV? die laten zich in de zeik nemen door arbeiders uit een ander land die de Nederlandse taal niet of slechts gedeeltelijk machtig zijn en sturen ze vervolgens maar met betaald verlof wat ongeveer 700 miljoen euro koste. We hebben geluk dat die voorganger de pijp aan Maarten gaf, het leed zou niet te overzien zijn geweest. Dan maar verder met Huug die zo goed als niks weet van wat er speelt, van zijn informanten voortdurend tegenstrijdige adviezen krijgt. Ze zijn ook nog corrupt, lees het boek “Niet ons soort mensen” allemaal VVD. TUIG is het. Ratten. Meer dan 10 mensen schreef ik aan over de braderie van 20 september 2020 terwijl er op dát moment al wekenlang ‘n stijging is van besmettingen, dat blijkt zes dagen later in het AD van 26 september. Groot artikel onlangs over “De baas van Rotterdam” Aboutaleb, die binnenkort aan zijn derde termijn zal beginnen. Als er al wekenlang méér en méér besmettingen zijn in de stad waar ik de baas ben en er tóch op hetzelfde moment een braderie is waar werkelijk iedereen hutje-op-mutje loopt, niks 150 cm en mondkapjes, huhhh? Wat mij betreft kwam er geen derde termijn voor Aboutaleb en maakte hij zijn tweede termijn niet af want die kreeg 21 september op staande voet een schop onder zijn hol. Opzouten “Baas van Rotterdam” ook corrupt, waarschijnlijk. Vorig jaar betaalde het personeel van Aboutaleb 8 miljoen euro subsidie uit aan één persoon die daar geen recht op had. Dat kan natuurlijk nóóit zuivere koffie wezen, 8 miljoen subsidie uitbetalen (in 3x) aan iemand die daar helemaal geen recht op heeft. Jij moet is 3 dagen te laat je afvalstoffenheffing betalen, of één minuut langer parkeren dan toegestaan. Ben er depressief van geworden, van m’n verhaaltje. Het blijft zo doorsukkelen en er veranderd niks. Andere indeling op het pluche ( die krotenkoker van de PVDA, Lodewijk Asscher loopt nu al te bleren dat hij de aangewezen man is om de zaak te fiksen. Had je meteen de periode 2012/2017 moeten doen toen je bij de klussers in het team zat. Sterkte Maartje!

    • Maartje

      Het gaat veranderen Peet, daar heb ik gene twijfel over! Maar zoals alles in de wereld gaat het traag. We komen er wel; je slaat de spijker op z’n kop. En we zijn met velen. Het komt. Traag, maar het komt.

Reageren