Updates

Woorden, de waarheid en waarom we elkaar nodig hebben

Ik voel me gemanipuleerd. Ken je dat gevoel? Dat iets niet helemaal lijkt te kloppen? Je kunt het niet bewijzen, maar aan alle kanten gaan je alarmbellen af. Het ‘niet pluis gevoel’ heet dat in de verpleegkunde. Ik vind achterdochtige gevoelens bij mezelf altijd heel indringend, want van van nature ben ik juist goed van vertrouwen. Dat wringt met elkaar. Inmiddels weet ik dat ik mijn alarmbellen maar beter serieus kan nemen. En ik heb geleerd: als je goed kijkt wordt vanzelf duidelijk wat onderliggend nou eigenlijk de boodschap is. Hoe je dat kunt doen? 3 Voorbeelden:

Ik kreeg een email van ‘mijn’ beroepsvereniging V&VN, naar aanleiding van alle kritiek op Wet bIG II, die eindelijk een beetje door leek te dringen:

He Maartje,
de antwoorden en de nieuwe vragen zal V&VN echt samen met de verpleegkundigen opnieuw formuleren en beantwoorden. Het vraagt echt zorgvuldigheid om niet meer onduidelijkheid te scheppen. Twitter blijft een mager instrument om dat te doen. Mijn collega en ik bellen en mailen volgende week echt met jullie en ik beloof je dat je zorgvuldige vragen een zorgvuldig antwoord gaan krijgen.

Hoe lees jij dit? Op mij kwam het over als ‘wil je nu even je mond houden?’ Het staat er natuurlijk niet (dat zou sowieso heel dom zijn), maar het komt op mij echt zo over. Dus bij dezen even de check: is dat bij jou ook zo? Ik hoor het graag. Want: methode nr 1: bij twijfel, vraag aan buitenstaanders hoe het over komt.
De V&VN- medewerker zei later dat ze bedoelde dat juist V&VN zorgvuldig en niet over twitter moest reageren. Maar: waarom staat dat er dan niet duidelijk? Er staat  niet ‘wij’ of ‘V&VN’ er staat ‘het vraagt’, en dat is bijna een opdracht. Van de goedbetaalde BV*VN medewerkers mag je toch verwachten dat ze helder communiceren, of niet?

Vervolgens kreeg ik ook deze email:

‘Dag Maartje,

Ik benader je op persoonlijke titel, ik ben een kritisch lid van de Ledenraad V&VN.
Jij en ik streven het zelfde doel na: het voorkomen dat verpleegkundigen uitstromen vanwege de voorliggende wetBIG2. Daarbij heb ik voor ogen dat de beroepsgroep in the lead is en niet de werkgevers, opleiders of vakbonden. De V&VN zou de beroepsgroep dienen te vertegenwoordigen, dat blijkt met de wetBIG2 niet gelukt! Iedere verpleegkundige is er gebaad bij dat dit zo spoedig mogelijk hersteld wordt, dat kan alleen als we ergens op de inhoud samen komen……’
‘……. Ik meen goed thuis te zijn in de materie van de beroepsprofielen door de jaren heen.
Graag zou ik met je in contact komen om te kijken op welke manier ik kan ondersteunen om tot een gemeenschappelijk gedragen en duurzame oplossing te komen in belang van ons dierbare beroep en de borging van kwalitatieve professionele patiëntenzorg

In het paars wat uitspraken die duidelijk bedoeld zijn om een band te suggereren: ‘weet dat jij en ik hetzelfde zien en willen’ staat er eigenlijk. Fijn, toch?! Een medestander!
Maar kijk goed naar het blauwe deel; wie mij maar een beetje volgt, weet dat daar nu mijn focus niet ligt. Die inhoud; daar komen we als collega’s onderling echt wel samen uit. En de kwaliteit van de patiëntenzorg kan heus ook met de huidige wet geborgd worden. Wat mij betreft: eerst moet dat regieregister van tafel, want dat gaat overheid en financiers oneindig veel mogelijkheden geven om ons beroep – en daarmee zeker ook de kwaliteit van de patiëntenzorg – volledig uit te knijpen.
Het voelde als manipulatie, deze email. Ik besloot dat ik geen tijd had voor dit contact. Dat liet ik ook weten, en ik kreeg deze reactie terug:
…. Ik kan me goed inleven hoe druk je het nu hebt, vooral doorgaan met waar je je focus hebt gelegd, goede informatie voorziening op gang krijgen, in mijn optiek ben je daar op een respectvolle manier mee bezig!
Ik ben al een paar stappen verder en naar een gedragen oplossing aan het zoeken….

In het paars: weer de boodschap: ‘ik zie jou; ik hoor jou; ik steun jou’, en even verderop ‘gedragen oplossing’, wat betekent dat we het samen zullen gaan doen!
Maar dan in het blauw: ‘Ik ben al  verder’.
Eigenlijk staat daar: ‘jij begrijpt nog niet helemaal waar het over gaat; jij arm schaap. Jij worstelt nog voort in onwetendheid’. Dat is wat je zegt, als je zegt ‘Ik ben al verder’. Eigenlijk is het een heel arrogante sneer, verborgen tussen de ‘kameraadschap’ in het paarse deel.

Het volgende voorbeeld komt vanuit V&VN. Op 5 juni werd de overgangsregeling voor Wet BIG II gepresenteerd, en na een hoop kabaal zei V&VN in dit bericht: ‘We horen jullie, we nemen jullie zorgen mee naar Den Haag’.
3 ‘Kritische’ verpleegkundigen zouden met minister Bruins in gesprek gaan. Hoe tot de keuze van precies deze 3 collega’s gekomen was, daar werd niet over gerept. We kregen alleen te horen: wees niet bang, heb vertrouwen, ze zijn heus kritisch. Alleen waren de kritische uitspraken niet duidelijk terug te vinden tot dat moment. Er kwam een terugkoppeling van het gesprek bij VWS. Ongetwijfeld goedbedoelende collega’s; ongetwijfeld! Alleen betekent dat niet dat er ook echt heel kritisch gesproken was, dat blijkt niet echt uit het stuk. Wie goed leest ziet met welke intenties de verpleegkundigen het gesprek ingingen, maar er staat nergens echt wat de uitkomst was. Dus wat er precies besproken is, en al helemaal niet wat de minister met de verhalen zou gaan doen. Dat op zich gaf al te denken, en was reden genoeg tot kritiek. En gister dan deze tweets erover heen van 1 van de drie ‘kritische’ collega’s:

Is dit nou die superkritische collega die voor ons op de bres sprong bij VWS? V&VN deed wat ze al jaren deed: sussen met de houding: ‘Vertrouw ons maar; we horen echt goed wat jullie zeggen’. Je zult begrijpen dat ik het niet meer geloof.

Ik weet niet of de mensen van V&VN nu bewust manipuleren, of zelf gewoon de weg kwijt zijn. Misschien geloven ze de manipulatieve verhalen van anderen? Hoe dan ook: De woorden van V&VN en haar medewerkers blijken doorspekt met dubbelzinnige woorden, en er blind op varen kan ik niet meer.

Ik geloof dat ook ik de waarheid niet in pacht heb; wij allemaal niet. We hebben elkaar nodig om  ‘de waarheid’ uit een oerwoud van woorden en belangen te filteren.
Alleen op woorden kunnen we niet meer vertrouwen. Iedereen zegt openheid, eerlijkheid en rechtvaardigheid belangrijk te vinden. Iedereen zegt integer en betrouwbaar te zijn.

Laten we elkaar helpen; steeds blijven checken: klopt het wel, wat ik hoor en zie en voel? Doe je mee?
Laat van je horen!
Je mag me laten weten wat jij denkt van de dingen die ik schrijf.
Je mag ook laten weten welke dingen jij hoort, ziet en leest die maken dat je twijfelt, of die jouw alarmbellen af doen gaan. Dan kijken we samen wat het kan betekenen.

Hier. Online. In alle openheid. Je hoeft niet je echte naam te vermelden; het gaat erom dat we gaan delen wat we meemaken.

Omdat we elkaar nodig hebben.

Transparantie in de zorg begint bij ons. Jou en mij. Om samen op tafel te gooien wat we zien rondom Wet BIG II.

Vond je dit interessant? Geef je op om onze reis te volgen! Dat kun je doen door links in de zijbalk of  in de pop-up je emailadres en je naam in te vullen (als je het bericht hebt weggeklikt, klik dan op een willekeurige blog om het weer te zien).

Als psychiatrisch verpleegkundige heeft Maartje Goverde de methode Interactiekracht ontwikkeld om mensen met ingewikkeld gedrag effectiever te kunnen steunen op hun reis naar een volwaardig leven. Inmiddels voert ze campagne voor een hoopvolle toekomst voor mensen die hun vertrouwen zijn verloren. Ze is bestuurder van Stichting Uitblinkers, welke is opgericht als onderdeel van haar expeditie naar een nieuwe manier van hulpverlenen, en liefst ook naar een nieuwe maatschappij; eentje waarin iedereen meetelt. Het boek ‘Interactiekracht’ is in de maak. In de loop van 2019 zal gestart worden met scholing en training van hulpverleners. Daarnaast coacht Maartje vanuit Interactiekracht ook professionals in de zorg, leidinggevenden en mantelzorgers. Maartje is te volgen via LinkedIn (Maartje Goverde ), twitter (@MaartjeGoverde), facebook (Interactiekracht) en via deze blog.

 

 

15 reacties op Woorden, de waarheid en waarom we elkaar nodig hebben

  • Lex Vink

    Nog 1 ding. Ik denk de laatste tijd vaak aan een dichtregel van Lucebet: “Alles van waarde is weerloos.” Hier nog een link naar een blog over dit gedicht. Het stemt tot nadenken: https://gedichten-blog.blogspot.com/2010/04/lucebert-alles-van-waarde-is-weerloos.html

  • Lex Vink

    Maartje, allereerst mijn respect voor je inzet voor een betere zorg, die m.i. begint bij een beroepsgroep die niet bezig is elkaar de tent uit te vechten. Het hele BIG2 gebeuren is illustratief voor onze samenleving anno 2019: een kleine technocratische ‘elite’, die weinig benul heeft van hoe het er in het echte leven aan toe gaat, dringt haar stokpaardjes op aan de zwijgende meerderheid. Waarom die meerderheid blijft zwijgen is me een raadsel, maar dat is weer een heel andere discussie. In mijn ogen wordt met BIG2 een beroep, en daarmee ook een beroepsgroep, afgebroken. Ik zeg niet dat de huidige situatie optimaal is. Er valt nog het nodige te verbeteren in de praktijk, maar met BIG2, zoals het er nu ligt, wordt het kind met het badwater weggegooid; een schat aan praktijkervaring,’tacit knowledge’, inzet en passie wordt bij het grof vuil gezet.
    Je zegt dat je je gemanipuleerd voelt, maar je bent pas gemanipuleerd als je je laat manipuleren. Vooralsnog zie ik dat bij jou nog niet gebeuren, je bent scherp en alert. Ik kan me voorstellen dat er kritiek op je houding komt. Wellicht vindt ‘men’ je achterdochtig, niet gericht op samenwerking of star en rigide. Als iemand dit vindt, zou hij zich volgens mij twee vragen moeten stellen: Waar komt een dergelijke houding vandaan? Zou er niet iets van waarheid in de kritiek op BIG2 kunnen zitten? Overigens deel ik het ‘niet pluis’ gevoel en het op je hoede zijn met je. V&VN heeft ook veel mooie dingen gedaan, maar heeft zich in mijn ogen steeds verder ontwikkeld tot een gesloten ‘ons kent ons’ bolwerk waar de ‘gewone pleeg’ nog nauwelijks iets te zoeken heeft, laat staan dat zij zich door deze ‘beroeps’vereniging vertegenwoordigd voelt. Kortom, naast mijn respect, heb je ook mijn volledige steun. Ik vind dat je, samen met je ‘partners in crime’ goed bezig bent en een waardevolle bijdrage levert aan de emancipatie van een beroep waarop ik nog steeds enorm trots op ben en waarin ik al 40 jaar met veel plezier in werk. Dat V&VN mij, en met mij vele andere hele competente collega’s, niet regiewaardig vindt is een gotspe. En dat is de meest milde manier waarop ik me uit kan drukken.

    • Maartje

      Hoi Lex, Dankjewel voor je woorden; ik herken je verhaal heel erg en de steun is erg welkom. En je hebt wel gelijk hoor; ik word zelden gemanipuleerd juist omdat ik dingen zo vroeg onder de loep neem. Juist in deze situatie belangrijk om te doen. Juist nu om met elkaar te kijken naar wat er eigenlijk gebeurt en elkaar t steunen in het zoeken naar wat ‘echt en oprecht’ is. Dankjewel voor het delen, van het mooie gedicht en ook van jouw visie, ook hier online. Het helpt om te weten dat we met meerderen zijn. We hebben zo’n mooi beroep; zeer de moeite waard om goed te beschermen. Heel erg ook dat mensen na zoveel jaar inzet zomaar aan de kant geveegd worden. Heel, heel erg vind ik dat.
      Ik hoop dat men bij V&VN een keer de ogen opent, maar ik vrees dat het nog lang kan duren. Vermoed ook dat belangen van andere partijen hierbij meespelen. En dan? Dan rest niks anders dan verzet; het is het enige middel wat je hebt om je grenzen te bewaken; of je nu een individu bent of een hele beroepsgroep!

  • catharina walma

    Dag Maartje,

    Bijgaand een reactie van mij onder het blog van Henk: https://www.venvn.nl/Berichten/ID/2021479/Beroepsprofielen-we-moeten-verder
    daar kun je lezen wat ik er in 2017 al van vond en nog steeds onderschrijf, dus geen differentiatie in het beroep van verpleegkundige!
    Als de tijd rijp is om het over de inhoud en oplossingen te hebben, weet je me te bereiken!

  • Catharina Walma

    He Maartje,

    Als je je had verdiept in de inhoud had je in bovenstaand wellicht anders gereageerd. Hopelijk ga je dat als nog doen!

    Voor andere meelezenden hierbij de volledige mail aan Maartje:

    Dag Maartje,
    Ik benader je op persoonlijke titel, ik ben een kritisch lid van de Ledenraad V&VN.
    Jij en ik streven het zelfde doel na: het voorkomen dat verpleegkundigen uitstromen vanwege de voorliggende wetBIG2. Daarbij heb ik voor ogen dat de beroepsgroep in the lead is en niet de werkgevers, opleiders of vakbonden. De V&VN zou de beroepsgroep dienen te vertegenwoordigen, dat blijkt met de wetBIG2 niet gelukt! Iedere verpleegkundige is er gebaad bij dat dit zo spoedig mogelijk hersteld wordt, dat kan alleen als we ergens op de inhoud samen komen. Als je me googelt zul je her en der lezen wat ik van dit hele traject vind, zie ook mijn reactie onder het blog van Johan Lambregts van een paar dagen geleden (Skipr 26juli). Ik meen goed thuis te zijn in de materie van de beroepsprofielen door de jaren heen.
    Graag zou ik met je in contact komen om te kijken op welke manier ik kan ondersteunen om tot een gemeenschappelijk gedragen en duurzame oplossing te komen in belang van ons dierbare beroep en de borging van kwalitatieve professionele patiëntenzorg
    collegiale groet,
    Catharina Walma

    • Maartje

      Hoi Catharina,
      Goed dat je hier even reageert. Misschien ook goed om te weten: ik had het stukje van je reacties weggelaten omdat je anders persoonlijk makkelijker traceerbaar was en het is niet aan mij om jouw identiteit bekend te maken. Helemaal prima dat je dat hierbij doet.
      Ik had je reactie daar gelezen en enerzijds lijkt het te pleiten voor géén nieuw beroep en anderzijds vind ik het niet heel helder waar je staat. Je opmerking over ‘ik ben al verder’ vind ik geenszins geruststellend; vandaar de check hier. In ieder geval erg fijn dat je je hier actief in mengt; respect daarvoor ook!
      Wat mij betreft: zolang de wettelijke verankering van de regieverpleegkundige in Wet BIG II als een zwaard van Damocles boven de verpleegkundige beroepsgroep hangt, is voor mij de prioriteit eerst dat zwaard te verwijderen. De rest komen we ongetwijfeld met elkaar wel uit. Ik heb alle vertrouwen daarin, omdat ik collega’s op alle fronten veel zinnige dingen zie zeggen.

      V&VN is nu ‘pas op de plaats’-bijeenkomsten aan het organiseren gericht op de functiedifferentiatie. Voor we het weten laten we ons daarmee afleiden van het echte pijnpunt (de wettelijke verankering). Dat is nu het grootste risico omdat veel collega’s nog niet goed feeling hebben met het verschil functie-differentiatie- beroepsdifferentiatie, en velen nog neit eens het onderwerp op het netvlies hebben. Denk jij ook niet dat de goede interventieroute is: collega’s informeren – collega’s betrekken – hard maken voor voorkomen van wettelijke splitsing van het beroep en dan samen de werkvloer inrichten?
      Hoor graag hoe jij dat ziet.

      • Maartje

        PS: overigens blijkt in meerdere werkvelden al langere tijd sprake te zin van functiedifferentiatie, dus waar het verhaal vandaan komt dat dit al 40 jaar niet gelukt zou zijn?? Komt dat door over-focus op de ziekenhuizen waar het blijkbaar niet lukt? of komt het omdat er onderligge3nd andere wensen en belangen op dit plan hebben aangestuurd? You tell me.

  • Michael

    Zoals ik al zei, ben anders dan wellicht ooit patiënt geen belanghebbers. Volg dit hele circus met veel interesse want in aanpalende zorgsectoren heeft men dit trucje al wel voor elkaar.
    Ik lees dus graag mee om zuiverheid bedoeling en resultaat te ontdekken.

    • Maartje

      Dank voor je bijdrage! Heel welkom; juist ook ‘buitenstaanders’ kunnen vaak goed zien waar we evt een afslag dreigen te missen/ verkeerd te nemen.

  • Ton

    Alle politieke registers vd v&vn gaan nu open natuurlijk , big2 poging 2 zal onder een andere vorm verkocht gaan worden….
    Transparantie, dacht het even niet.
    Even de woede onder de verpleegkundigen laten koelen, en dan er vol over heen walsen.

    En je weet het hè, politiek en woorden waarmaken, dat is me toch lastig.
    Eerlijke zorg?, ja aan het bed misschien maar daarbij houdt het vaak op.
    En de politiek in den haag zal bij een grote uitstroom, verbaast en geschokt zijn.

    Groet,
    Ton,
    Noma , no master
    Noba, no bachelor

    • Maartje

      Deste belangrijker om nu dan ook zelf met elkaar het goede voorbeeld te geven en niet mee te gaan doen in de achterkamertjes politiek die trekt en duwt om contact te krijgen met de critici. Een uitdaging op zich.

  • Niels

    Een indrukwekkende weergave en een mooie bril on tussen de regels door te lezen.

    Ik lees het net zo als jij maar soms denk ik ook ben ik nou paranoïde An het worden.
    Nee hoor het zijn duur betaalde communicatie adviseurs die ons verzet proberen te doorbreken.
    Maar gelukkig zijn we met een grote groep en zijn verpleegkundige miet zo dom als onze tegenstanders denken zo volgzaam zijn we allang niet meer en EBP doen we al jaren dus ook de vraag stellen hoe kom je hier aan hoezo moet ik dit doen.

    We gaan er voor weg met wet big2 voor de verpleegkundigen

    • Maartje

      Mooi gezegd NIels! En helemaal waar; juist dat wat ze zeggen dat we moeten leren; nekt nu: hoezo? waarom? Ik wil onderbouwing zien voordat ik akkoord geef ergens aan. De duurbetaalde adviseurs kunnen in mijn beleving veel leren van het niveau van de huidige verpleegkundige.

  • Marco

    Brrrr ind eng. Ze zijn gek geworden bij de v&Vn. Gewoon meer mensen moeten dit groepje arrogante mensen de rug te keren!

    • Maartje

      Ik vrees dat dit gewoonte is in een heleboel kringen. Ik ben zelf wel eens toe aan daadwerkelijk transparante en eerlijke zorg… Dank voor je reactie!

Reageren